Browsing by Subject "anomalia amplitudowa"

Now showing 1 - 2 of 2

Access status: Restricted ,
Ocena zróżnicowania miąższości cienkich warstw z gazem łupkowym na podstawie trójwymiarowych danych sejsmicznych
(Data obrony: 2016-07-14) Motyka, Joanna
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
W Polsce utwory górnego ordowiku i dolnego syluru w lądowej części basenu bałtyckiego stanowią potencjalne nagromadzenie niekonwencjonalnych złóż gazu ziemnego. Podstawowym wskaźnikiem w określeniu najbardziej perspektywicznych stref z gazem łupkowym jest zawartość TOC. Badania dowodzą, że wzrost objętości substancji organicznej powoduje obniżenie impedancji akustycznej. W warunkach polskich, głównym problemem interpretacji sejsmicznej łupków z gazem ziemnym jest zjawisko interferencji sygnałów odbitych od stropu i spągu cienkiej warstwy (tuning). W pracy przeanalizowano odpowiedź sejsmiczną cienkich warstw z gazem łupkowym oraz opracowano mapę miąższości czasowej skały macierzystej górnego ordowiku. Przy obecnych parametrach sejsmiki nie ma możliwości zróżnicowania miąższości tych utworów oraz odróżnienia anomalii amplitudowych spowodowanych zmianą parametrów a efektem tuningu.
Access status: Restricted ,
Zastosowanie modelowań 2D do identyfikacji złóż gazu w utworach cienkowarstwowych
(Data obrony: 2016-04-15) Szudzińska, Julia
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Na podstawie dwóch linii sejsmicznych 2D wybranych z obszaru zdjęcia sejsmicznego 3D oraz interpretacji danych geofizyki otworowej skonstruowano modele sejsmogeologiczne. Obszar badań położony jest w Polsce południowej w obrębie zapadliska przedkarpackiego. W procesie budowy modelu skupiono się na jak najbardziej dokładnym odwzorowaniu cienkowarstwowych kompleksów heterolitowych utworów miocenu. W tym celu wykorzystana została interpretacja sejsmostratygraficzna. Następnie zadano różne wartości prędkości fal sprężystych oraz gęstości objętościowej odpowiadające zmiennemu nasyceniu przestrzeni porowej gazem. Wyniki obliczeń przeprowadzonych metodą trasowania promienia sejsmicznego pozwalają na analizę przyczyn obserwowanych anomalii amplitudowych. Dodatkowo opisana została procedura umożliwiająca konstrukcję dwuwymiarowego modelu sejmogeologicznego, który aproksymuje heterolitowy charakter ośrodka w wystarczającym stopniu.