(2025) (Data obrony: 2026-05-22) Rutkowska, Izabela Anna Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Tlenek glinu, zwłaszcza Y-AI2O3, jest szeroko stosowany w katalizie heterogenicznej dzięki dużej powierzchni właściwej, stabilności termicznej oraz obecności centrów aktywnych sprzyjających osadzaniu i dyspersji faz katalitycznych. Rozprawa doktorska dotyczy opracowania materiałów na bazie tlenku glinu otrzymywanych metodą zol-żel, przeznaczonych na nośniki katalizatorów w reaktorach strukturalnych. Celem pracy było wytworzenie i scharakteryzowanie materiałów w postaci proszków, powłok na podłożach metalicznych oraz trójwymiarowych struktur ceramicznych otrzymywanych metodą druku 3D. Badania obejmowały opracowanie zoli na bazie organicznych prekursorów glinu, optymalizację nanoszenia warstw AI2O3 na blaszki i piany metaliczne metodami dip-coating i EPD oraz przygotowanie materiału wyjściowego do druku 3D na bazie zolu glinowego. Dla wszystkich materiałów przeprowadzono badania mikrostruktury, struktury i właściwości fizykochemicznych oraz testy katalityczne, które potwierdziły ich przydatność w katalizie heterogenicznej. Otrzymane materiały wykazały korzystne właściwości użytkowe. Powłoki EPD cechowały się dobrą adhezją, wysoką stabilnością mechaniczną i obecnością fazy y- AI2O3 po wypaleniu. Z kolei druk DLP umożliwił uzyskanie struktur o wysokiej dokładności odwzorowania, zachowujących fazę Y-AI2O3 i powierzchnię właściwą przekraczającą 360 m2/g. Wyniki potwierdziły realizację celów pracy i potencjał aplikacyjny opracowanych materiałów.
(2025) (Data obrony: 2026-05-22) Makuch, Teresa Maria Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
Głośniki wielomodowe charakteryzują się niekoherentną, mniej kierunkową charakterystyką promieniowania w porównaniu do powszechnie stosowanych głośników membranowych. Przedmiotem pracy było zbadanie, jak te dwa typy przetwornika wpływają na odbiór dźwięku przez słuchaczy, także w połączeniu z innymi czynnikami. W warunkach zbliżonych do domowego odsłuchu przeprowadzono cztery eksperymenty słuchowe z udziałem licznych grup słuchaczy (17 do 78 osób), zakładając eliminację wpływu różnic w charakterystyce amplitudowo-częstotliwościowej (przez zastosowanie filtracji cyfrowej) i skuteczności głośników (przez odpowiednie wzmocnienie). Zbadano percepcję dźwięku z obu rodzajów systemów pod kątem jakości dźwięku oraz aspektów przestrzennych, w tym szerokości i lokalizacji źródła dźwięku, postrzeganej odległości od źródła i odczucia przestrzeni, a także subiektywnej głośności systemów. W eksperymentach wykorzystano trójdrożne monitory studyjne oraz głośniki wielomodowe z jednym i dwoma wzbudnikami. Uzyskane wyniki poddano analizie wariancji oraz testom post-hoc, określając statystyczną istotność obserwacji. Dowiedziono tezy pracy: głośniki wielomodowe po zastosowaniu łagodnej korekcji częstotliwościowej mogą zapewnić jakość odtwarzania dźwięku porównywalną do głośników membranowych w tej samej konfiguracji, przy jednoczesnym dostarczeniu wrażenia większej przestrzeni.
(2025) (Data obrony: 2026-05-22) Pańtak, Piotr Robert Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Wobec rosnącego zapotrzebowania na zaawansowane materiały kościozastępcze, wynikającego z potrzeby rekonstrukcji uszkodzonej tkanki, niniejsza rozprawa koncentruje się na opracowaniu i kompleksowej charakterystyce hybrydowych biomateriałów cementowych przeznaczonych do regeneracji kości. W prowadzonych badaniach zastosowano wieloetapowe podejście do poprawy właściwości końcowych tworzyw oparte na modyfikacji ich składów poprzez użycie polimerów naturalnych, silanowych środków sprzęgających oraz pierwiastków o korzystnym działaniu biologicznym. Opracowane biomateriały, zawierające proszek α-TCP, granule HA/CTS i żel pektynowy, wykazywały podwójny mechanizm wiązania oparty na hydrolizie α -TCP oraz sieciowaniu polimerów. Wprowadzenie hybrydowych granul modyfikowanych tytanem lub miedzią zwiększyło aktywność antybakteryjną wobec E. coli i S', aureus. Kluczowym elementem pracy była innowacyjna modyfikacja powierzchni α -TCP za pomocą silanowych środków sprzęgających, która umożliwiła uzyskanie materiałów o podwyższonej wytrzymałości na ściskanie. Opracowano także pasty bioceramiczne do robocastingu, pozwalające na wytwarzanie rusztowań o kontrolowanej porowatości i potwierdzonym potencjałem bioaktywnym in vitro. Uzyskane w ramach rozprawy wyniki stanowią solidną podstawę do dalszego rozwoju funkcjonalizowanych biomateriałów cementowych dla inżynierii tkanki kostnej.
(2023) (Data obrony: 2024-01-08) Sęk, Mateusz Przemysław Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Jednostka Kowar-Czarnowa jest częścią masywu karkonosko-izerskiego. Teren jednostki interpretowany jest jako zespół skalny zmetamorfizowany regionalnie w warunkach MP-MT w orogenezie waryscyjskiej oraz zmieniony w trakcie metamorfizmu kontaktowego związanego z intruzją granitu karkonoskiego. Seria Kowar-Czarnowa zawiera zestaw turmalinów obejmujący oxy-drawity, rzadki magnesio-lucchesiit i stwierdzony na etapie badań magnesio-dutrowit, który został zaakceptowany przez IMA CNMNC jako nowy minerał. W pracy doktorskiej minerały grupy turmalinu z badanego obszaru zostały scharakteryzowane zarówno pod względem pierwiastków głównych, jak i śladowych (EMPA, LA-ICP-MS), oraz określono ich skład izotopowy boru (SIMS). Na podstawie różnic krystalochemicznych w poszczególnych generacjach, badanym turmalinom przypisano genezę związaną z: (1) przedmetamorficznym etapem wzrostu, (2) krystalizacją na etapie metamorfizmu progresywnego czy (3) wzrost w trakcie retrogresji na którą nałożył się metamorfizm kontaktowy. W pracy doktorskiej określono sposób zachowania się w turmalinach takich pierwiastków jak: Ca, Ti, Sr, F oraz Sc. Sposób występowania tych pierwiastków w strukturze jest ściśle związany ze składem protolitów skał jednostki Kowar-Czarnowa i kierunkiem ich zmian w trakcie metamorfizmu regionalnego i kontaktowego. W trakcie badań udokumentowano również wysokie zawartości Sc, które aktualnie są najwyższymi zawartościami notowanymi w turmalinie na świecie i wskazują, że pierwiastek ten odgrywa znaczną rolę w strukturze niektórych turmalinów.
