Browsing by Subject "azobenzen"

Now showing 1 - 5 of 5

Access status: Restricted ,
Interkalaty minerałów ilastych i ich reakcja na promieniowanie UV
(Data obrony: 2016-06-28) Czerwonka, Anna
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
The main aim of the thesis was to obtain derivatives of clay minerals by intercalation of the alkyloammonium salts, their futher modification using azobenzene and their reaction to UV radiation. In the experiments tree smectites were tested. In order to determine molecular and structural changes XRD and FTIR analysis were used. An increase of the interlayer space was influenced by the hydrocarbon chain length of the intercalated surfactant. A constant interlayer space of azobenzene intercalates was found. The photoresponse of some azobenzene intercalates was observed. The results were interpreted in the light of available literature and the probable position of azobenzene in the interlayer space was proposed.
Access status: Restricted ,
Mineralne nanoczujniki reagujące na promieniowanie UV na bazie fosforanu cyrkonu
(Data obrony: 2017-07-25) Łepko, Anna
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Fosforan cyrkonu (ZrP) jest krystalicznym, warstwowym związkiem nieorganicznym, który zdobył w ostatnich latach wielką popularność ze względu na szereg swoich właściwości. Może być zastosowany do tworzenia mineralno-organicznych fotoaktywnych nanomateriałów. Celem niniejszej pracy była synteza fosforanu cyrkonu, modyfikacja jego struktury, interkalacja związków fotoaktywnych do przestrzeni międzywarstwowych oraz sprawdzenie właściwości fotochemicznych otrzymanych materiałów. Wyniki badań uzyskane z dyfraktometrii rentgenowskiej (XRD) i spektroskopii absorpcyjnej w podczerwieni (FTIR) sugerują, że interkalacja zakończyła się sukcesem. W celu sprawdzenia fotochemicznych właściwości materiałów, próbki naświetlano promieniowaniem UV. Wyniki uzyskane z analizy XRD – spadek odległości międzywarstwowej w próbkach naświetlanych, związany jest z reakcją fotoizomeryzacji interkalowanych cząsteczek. Najbardziej obiecujące wyniki wykazują próbki modyfikowane aminą o długości łańcucha C12 i interkalowane amino-azobenzenem oraz azobenzenem.
Access status: Restricted ,
Mineralne nanomateriały fotoaktywne otrzymywane na bazie krystalicznego fosforanu cyrkonu
(Data obrony: 2016-12-09) Biskup, Izabela
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Krystaliczny fosforan cyrkonu ($ZrP$) o warstwowej strukturze może stanowić komponent do tworzenia fotoaktywnych mineralno-organicznych nanomateriałów. Celem niniejszej pracy była synteza fosforanu cyrkonu, modyfikacja jego struktury, interkalacja związków fotoaktywnych do przestrzeni międzywarstwowych oraz sprawdzenie właściwości fotochemicznych otrzymanych materiałów. Otrzymano krystaliczny fosforan cyrkonu metodą refluksową z zastosowaniem 9-molowego roztworu kwasu $H_{3}PO_{4}$, a następnie zmodyfikowano strukturę warstwową minerału poprzez interkalację heksyloaminy ($C_{6}$), dodecyloaminy ($C_{12}$), chlorku benzylodimetyloheksadecyloamoniowego (BDMHDA), Jeffaminy: D-230 (D230), D-400 (D400) i M-600 (M600). Przeprowadzono interkalację azobenzenu (Azo) i stilbenu (Stil) do struktury wybranych materiałów. Wyniki badań proszkowej dyfraktometrii rentgenowskiej (XRD) i spektroskopii w podczerwieni (FTIR) sugerowały, że w niektórych próbkach doszło do interkalacji związków fotoaktywnych. Fotochemiczne właściwości materiałów zbadano poprzez naświetlanie ich promieniowaniem UV. Analiza XRD wykazała wzrost odległości międzywarstwowej o około 0,3-1,1 Å w naświetlanych próbkach: $ZrP-C_{12(Me)}-Azo$, $ZrP-BDMHDA_{aq(0,5M)}-Azo$, $ZrP-M600-Azo$ i $ZrP-C_{6(Me)}-Stil_{130°}$. Obserwowana zmiana tej wartości jest wynikiem reakcji fotoizomeryzacji interkalowanych cząsteczek azobenzenu i stilbenu.
Access status: Restricted ,
Mineralne nanomateriały fotoaktywne otrzymywane na bazie syntetycznego kanemitu
(Data obrony: 2016-09-29) Góra, Karolina
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Kanemit jest warstwowym krzemianem sodu, otrzymywanym głównie syntetycznie. Dzięki swojej strukturze i zdolności do wymiany jonowej, ma szereg potencjalnych zastosowań, jak również łatwo podlega modyfikacji. Wprowadzanie w jego strukturę surfaktantów (związków powierzchniowo czynnych), prowadzi do otrzymania porowatej struktury, w której można kontrolować wielkość średnicy kanałów za pomocą organicznych cząsteczek. Celem pracy jest utworzenie mineralnego nanomateriału fotoaktywnego na bazie syntetycznego kanemitu, poprzez interkalację w strukturę minerału cząsteczki azobenzenu. W pracy przedstawiono wyniki badań obejmujące syntezę kanemitu, interkalację solami amoniowymi, a następnie interkalację azobenzenu w strukturę minerału. Na każdym etapie badań, właściwości materiału były analizowane za pomocą analizy XRD (dyfraktometrii rentgenowskiej) i FTIR (spektroskopii absorpcyjnej w podczerwieni); na niektórych etapach korzystano ze skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM) oraz badań analizy elementarnej CHN. Badania uzyskanego materiału wykazały jego fotoaktywność pod wpływem światła UV. Odmienność struktur izomerów azobenzenu powoduje zmianę właściwości uzyskanego materiału, co może przyczynić się do znalezienia dla niego odpowiedniego zastosowania. Dalsze badania właściwości fizycznych i chemicznych uzyskanego materiału mogą potwierdzić tak postawioną tezę.
Access status: Restricted ,
Syntetyczne nanorurki kaolinitowe - modyfikacja i właściwości fotochemiczne
(Data obrony: 2016-07-19) Kałkowski, Andrzej
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Syntetyczne nanorurki kaolinitowe ze względu na warstwową budowę ścianek pozwalają na wprowadzenie w przestrzenie międzypakietowe związków chemicznych o różnorodnych właściwościach. Celem poniższej pracy było: wytworzenie nanorurek kaolinitowych z naturalnego kaolinitu (I), modyfikacja chemiczna nanorurek mająca na celu umożliwienie interkalacji związków fotoaktywnych (II), interkalacja związków fotoaktywnych (III) i zbadanie właściwości fotoaktywnych otrzymanych hybrydowych nanomateriałów (IV). Procedura wytworzenia nanorurek objęła interkalację kaolinitu sulfotlenkiem dimetylowym (DMSO), grafting metanolem, interkalację heksyloaminy i jej deinterkalację za pomocą toluenu. Modyfikacja umożliwiająca interkalację związków fotoaktywnych polegała na interkalacji bromku heksadecylotrimetyloamoniowego (HDTMA), chlorku benzylodimetyloheksadecyloamoniowego (BHDTMA) i dodecyloaminy. Interkalacja azobenzenu i stilbenu powiodła się dla materiału modyfikowanego HDTMA i BHDTMA. Do badań wykorzystano dyfraktometrię rentgenowską (XRD), spektroskopię absorpcyjną w podczerwieni (FTIR), analizę elementraną (CHN) i transmisyjną mikroskopię elektronową (TEM). Uzyskane wyniki pozwalają stwierdzić, że część z otrzymanych materiałów posiada właściwości fotoaktywne.