Browsing by Subject "desorpcja"

Now showing 1 - 8 of 8

Access status: Restricted ,
Badanie emisji lotnych związków organicznych w pomieszczeniach
(Data obrony: 2020-01-30) Gurdak, Katarzyna
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Access status: Restricted ,
Fotodegradacja benzo(a)pirenu w roztworach wodnych wspomagana nanomateriałami tlenkowymi
(Data obrony: 2019-06-27) Janusz, Patrycja
Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Access status: Restricted ,
Modelowanie wybranych elementów instalacji oczyszczania gazu koksowniczego
(Data obrony: 2019-07-09) Zborowski, Wojciech
Wydział Energetyki i Paliw
Access status: Restricted ,
Sorpcja arsenianów(III) na (tlenowodoro)tlenkach żelaza
(Data obrony: 2017-10-23) Marciniec, Małgorzata
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
W pracy przedstawiono wyniki badań efektywności wiązania As(III) przez (tlenowodoro)tlenki żelaza. Wykorzystano pięć materiałów syntetycznych: ferrihydryt, Si-ferrihydryt, goethyt drobnokrystaliczny, goethyt grubokrystaliczny i Al-goethyt oraz trzy materiały naturalne: osady żelaziste ze stacji uzdatniania wody Gołuń i Pobiedziska oraz schwertmannit z Łęknicy. Wykonano eksperyment sorpcji statycznej w zakresie stężeń 0,25 - 20 mM, eksperyment desorpcji oraz eksperyment sorpcji przy zmiennym pH (2 - 9). Efektywność sorpcji malała wraz ze wzrostem stężenia wyjściowego. Największą efektywność bliską 100% osiągnął czysty ferrihydryt, a najniższą goethyt grubokrystaliczny i Al-goethyt. Eksperymenty desorpcji wykazały, że wszystkie sorbenty stosunkowo trwale unieruchamiają As(III). Nie zaobserwowano znaczącego wpływu wartości pH na wielkość i efektywność sorpcji. Sorbentami, które sorbują największe ilości arsenu, jak i wiążą go najsilniej okazały się ferrihydryt i Si-ferrihydryt. Natomiast sorbentami, które wykazały najsłabsze właściwości sorpcyjne względem As(III) są Al-goethyt i goethyt grubokrystaliczny.
Access status: Restricted ,
Sorpcja ortofosforanów(V) na (tlenowodoro)tlenkach żelaza
(Data obrony: 2017-10-23) Mularz, Gabriela
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Celem niniejszej pracy była ocena właściwości sorpcyjnych (tlenowodoro)tlenków żelaza względem ortofosforanów. Na potrzeby badań wykorzystano trzy próbki pochodzenia naturalnego oraz pięć minerałów syntetycznych. Przeprowadzono eksperymenty sorpcji i desorpcji w układzie statycznym. Stwierdzono, że najlepszymi właściwościami sorpcyjnymi charakteryzują się ferrihydryt, bogaty w ferrihydryt osad ze stacji uzdatniania wody oraz naturalny schwertmannit. Materiały te wiązały jony fosforanowe w ilościach ≥ 600 mmol/kg. Z kolei najsłabszym sorbentem okazał się krystaliczny goethyt, wiążący jedynie około 50 mmol PO4/kg. Charakteryzował się on natomiast największą wielkością desorpcji (~ 70% zaadsorbowanych fosforanów). Z kolei desorpcja z najefektywniej wiążących fosforany sorbentów była stosunkowo niska (< 15%). Zdolności sorpcyjne (tlenowodoro)tlenków żelaza uzależnione są od wielu czynników, takich jak wielkości powierzchni właściwej, struktura minerału oraz obecność domieszek innych jonów.
Access status: Restricted ,
Sorpcja związków $As$(III) na rudach darniowych
(Data obrony: 2016-07-19) Tuchowska, Magdalena
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Celem pracy była ocena zdolności sorpcyjnych rud darniowych względem związków $As$(III). Zbadano wpływ stężenia początkowego $As$ (0.01–20 mM) i pH początkowego (2–12) na sorpcję $As$(III) oraz konkurencyjność sorpcyjną związków $As$(III) i $As$(V). Oceniono konkurencyjność sorpcyjną kationów $Cu$(II), $Pb$(II), $Zn$(II), $Cd$(II) współwystępujących w roztworze, natomiast siła wiązań pomiędzy arsenem, a sorbentem została oszacowana w badaniu desorpcji. Wyniki pokazały, że w przypadku każdej rudy, sorpcja $As$(V) była znacznie niższa niż sorpcja $As$(III). Dla $As$(III) najlepszym sorbentem okazała się próbka ze Strzyżewa, natomiast dla $As$(V) próbka z Biadaszek. Proces usuwania arsenu z roztworów wodnych przebiega najskuteczniej przy średnich stężeniach jonów arsenu, w warunkach lekko kwaśnego i obojętnego pH oraz przy średnich stężeniach jonów $As$(III) (0,25-1 mM). Analiza konkurencyjności sorpcyjnej wykazała, że obecność innych składników wpływa znacznie na sorpcję jonów arsenu, przy czym wpływ ten jest silnie uzależniony od typu sorbentu oraz stężenia jonów obecnych w roztworze. Wyniki eksperymentu desorpcji wykazały, że jony arsenu silnie wiążą się z powierzchnią, możliwe jest odzyskanie nie więcej niż 50% sorbatu. Wyniki przeprowadzonych badań pokazują, że zdolności sorpcyjne rud darniowych względem związków arsenu są wysokie, jednak niemożliwe jest wykazanie wyraźnych zależności pomiędzy składem próbek, a ich zdolnościami sorpcyjnymi.
Access status: Restricted ,
Sorpcja związków wanadu na organo-zeolitach
(Data obrony: 2016-07-19) Nawrocka, Agata
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
W niniejszej pracy zbadano wielkość sorpcji anionów wanadu (V) na zeolicie naturalnym (klinoptilolicie) z kamieniołomu Nižný Hrabovec na Słowacji, modyfikowanym przy pomocy związków powierzchniowo czynnych. Celem pracy było określenie możliwości sorpcyjnych organo-zeolitów jako sorbentów związków wanadu. Wykonano charakterystykę fazową i chemiczną próbek modyfikowanych zeolitów przed i po sorpcji, zastosowano metody skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), dyfraktometrii rentgenowskiej (XRD), spektroskopii w podczerwieni (FTIR), fluorescencji rentgenowskiej (XRF), a także wykonano badania teksturalne próbek metodą adsorpcji par azotu (BET). Wielkość sorpcji i desorpcji przeanalizowano przy użyciu metody absorpcyjnej spektroskopii atomowej (AAS). Powierzchnia właściwa zeolitu naturalnego wyniosła 30,3 m2/g, dla zeolitu modyfikowanego 1.0 ECEC (zewnętrzna powierzchnia kationowymienna) 17,8 m2/g. Całkowita objętość porów i udział mezoporów w zeolicie po modyfikacji uległy niewielkiej zmianie, co świadczy o tym, że modyfikacja zaszła na jego powierzchni. Sorpcja wanadu zachodziła najefektywniej przy pH w okolicach 2, najlepsze właściwości sorpcyjne wykazał organo-zeolit 1.0 ECEC, najgorsze zeolit naturalny. Modyfikat 1.0 ECEC był bardziej efektywny, niż 2.0 ECEC zarówno w eksperymencie sorpcji, jak i desorpcji. Desorpcja wanadu nie była efektywna, zdesorbowano 25-30% wanadu. Badania dowiodły, że organiczna modyfikacja zeolitów pozwala na skuteczną sorpcję anionów wanadu, dzięki czemu organo-zeolity mogą być stosowane w ochronie środowiska jako jego sorbenty.
Access status: Restricted ,
Wpływ matrycy organicznej na sorpcyjne właściwości nanomateriałów ceramicznych
(Data obrony: 2019-06-27) Konop, Anna
Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki