Browsing by Subject "desorption"

Now showing 1 - 5 of 5

Access status: Open Access ,
Enhanced natural gas recovery from low-permeable reservoirs
(2016) Kondrat, Oleksandr Romanovič; Gedzik, Nazarìj Mikołajovič.
This paper presents the analysis of challenges concerning development of natural gas fields with low-permeable reservoirs and experimental results of conducted laboratory researches, which provide the opportunity to establish regularities of adsorption-desorption processes in tight sands and develop technologies that enable increasing gas recovery factor from low-permeable reservoirs. For this purpose, a series of laboratory experiments were carried out on the sand packed models of layers with different permeability (from 9.7 to 93 mD) using methane, nitrogen and carbon dioxide. The pressure in the experiments varied from 1 to 10 MPa, temperature – 22–60 degrees of Celsius. These studies revealed the influence of pressure, temperature, reservoir permeability and non-hydrocarbon gases injection rate on the course of adsorption-desorption processes and their impact on the gas recovery factor. The obtained results of conducted experiments show high efficiency of non-hydrocarbon gases injection to enhance gas recovery and feasibility of their application in the natural gas field with low-permeable reservoirs.
Access status: Restricted ,
Sorpcja arsenianów(III) na (tlenowodoro)tlenkach żelaza
(Data obrony: 2017-10-23) Marciniec, Małgorzata
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
W pracy przedstawiono wyniki badań efektywności wiązania As(III) przez (tlenowodoro)tlenki żelaza. Wykorzystano pięć materiałów syntetycznych: ferrihydryt, Si-ferrihydryt, goethyt drobnokrystaliczny, goethyt grubokrystaliczny i Al-goethyt oraz trzy materiały naturalne: osady żelaziste ze stacji uzdatniania wody Gołuń i Pobiedziska oraz schwertmannit z Łęknicy. Wykonano eksperyment sorpcji statycznej w zakresie stężeń 0,25 - 20 mM, eksperyment desorpcji oraz eksperyment sorpcji przy zmiennym pH (2 - 9). Efektywność sorpcji malała wraz ze wzrostem stężenia wyjściowego. Największą efektywność bliską 100% osiągnął czysty ferrihydryt, a najniższą goethyt grubokrystaliczny i Al-goethyt. Eksperymenty desorpcji wykazały, że wszystkie sorbenty stosunkowo trwale unieruchamiają As(III). Nie zaobserwowano znaczącego wpływu wartości pH na wielkość i efektywność sorpcji. Sorbentami, które sorbują największe ilości arsenu, jak i wiążą go najsilniej okazały się ferrihydryt i Si-ferrihydryt. Natomiast sorbentami, które wykazały najsłabsze właściwości sorpcyjne względem As(III) są Al-goethyt i goethyt grubokrystaliczny.
Access status: Restricted ,
Sorpcja ortofosforanów(V) na (tlenowodoro)tlenkach żelaza
(Data obrony: 2017-10-23) Mularz, Gabriela
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Celem niniejszej pracy była ocena właściwości sorpcyjnych (tlenowodoro)tlenków żelaza względem ortofosforanów. Na potrzeby badań wykorzystano trzy próbki pochodzenia naturalnego oraz pięć minerałów syntetycznych. Przeprowadzono eksperymenty sorpcji i desorpcji w układzie statycznym. Stwierdzono, że najlepszymi właściwościami sorpcyjnymi charakteryzują się ferrihydryt, bogaty w ferrihydryt osad ze stacji uzdatniania wody oraz naturalny schwertmannit. Materiały te wiązały jony fosforanowe w ilościach ≥ 600 mmol/kg. Z kolei najsłabszym sorbentem okazał się krystaliczny goethyt, wiążący jedynie około 50 mmol PO4/kg. Charakteryzował się on natomiast największą wielkością desorpcji (~ 70% zaadsorbowanych fosforanów). Z kolei desorpcja z najefektywniej wiążących fosforany sorbentów była stosunkowo niska (< 15%). Zdolności sorpcyjne (tlenowodoro)tlenków żelaza uzależnione są od wielu czynników, takich jak wielkości powierzchni właściwej, struktura minerału oraz obecność domieszek innych jonów.
Access status: Restricted ,
Sorpcja związków $As$(III) na rudach darniowych
(Data obrony: 2016-07-19) Tuchowska, Magdalena
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
Celem pracy była ocena zdolności sorpcyjnych rud darniowych względem związków $As$(III). Zbadano wpływ stężenia początkowego $As$ (0.01–20 mM) i pH początkowego (2–12) na sorpcję $As$(III) oraz konkurencyjność sorpcyjną związków $As$(III) i $As$(V). Oceniono konkurencyjność sorpcyjną kationów $Cu$(II), $Pb$(II), $Zn$(II), $Cd$(II) współwystępujących w roztworze, natomiast siła wiązań pomiędzy arsenem, a sorbentem została oszacowana w badaniu desorpcji. Wyniki pokazały, że w przypadku każdej rudy, sorpcja $As$(V) była znacznie niższa niż sorpcja $As$(III). Dla $As$(III) najlepszym sorbentem okazała się próbka ze Strzyżewa, natomiast dla $As$(V) próbka z Biadaszek. Proces usuwania arsenu z roztworów wodnych przebiega najskuteczniej przy średnich stężeniach jonów arsenu, w warunkach lekko kwaśnego i obojętnego pH oraz przy średnich stężeniach jonów $As$(III) (0,25-1 mM). Analiza konkurencyjności sorpcyjnej wykazała, że obecność innych składników wpływa znacznie na sorpcję jonów arsenu, przy czym wpływ ten jest silnie uzależniony od typu sorbentu oraz stężenia jonów obecnych w roztworze. Wyniki eksperymentu desorpcji wykazały, że jony arsenu silnie wiążą się z powierzchnią, możliwe jest odzyskanie nie więcej niż 50% sorbatu. Wyniki przeprowadzonych badań pokazują, że zdolności sorpcyjne rud darniowych względem związków arsenu są wysokie, jednak niemożliwe jest wykazanie wyraźnych zależności pomiędzy składem próbek, a ich zdolnościami sorpcyjnymi.
Access status: Restricted ,
Sorpcja związków wanadu na organo-zeolitach
(Data obrony: 2016-07-19) Nawrocka, Agata
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
W niniejszej pracy zbadano wielkość sorpcji anionów wanadu (V) na zeolicie naturalnym (klinoptilolicie) z kamieniołomu Nižný Hrabovec na Słowacji, modyfikowanym przy pomocy związków powierzchniowo czynnych. Celem pracy było określenie możliwości sorpcyjnych organo-zeolitów jako sorbentów związków wanadu. Wykonano charakterystykę fazową i chemiczną próbek modyfikowanych zeolitów przed i po sorpcji, zastosowano metody skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), dyfraktometrii rentgenowskiej (XRD), spektroskopii w podczerwieni (FTIR), fluorescencji rentgenowskiej (XRF), a także wykonano badania teksturalne próbek metodą adsorpcji par azotu (BET). Wielkość sorpcji i desorpcji przeanalizowano przy użyciu metody absorpcyjnej spektroskopii atomowej (AAS). Powierzchnia właściwa zeolitu naturalnego wyniosła 30,3 m2/g, dla zeolitu modyfikowanego 1.0 ECEC (zewnętrzna powierzchnia kationowymienna) 17,8 m2/g. Całkowita objętość porów i udział mezoporów w zeolicie po modyfikacji uległy niewielkiej zmianie, co świadczy o tym, że modyfikacja zaszła na jego powierzchni. Sorpcja wanadu zachodziła najefektywniej przy pH w okolicach 2, najlepsze właściwości sorpcyjne wykazał organo-zeolit 1.0 ECEC, najgorsze zeolit naturalny. Modyfikat 1.0 ECEC był bardziej efektywny, niż 2.0 ECEC zarówno w eksperymencie sorpcji, jak i desorpcji. Desorpcja wanadu nie była efektywna, zdesorbowano 25-30% wanadu. Badania dowiodły, że organiczna modyfikacja zeolitów pozwala na skuteczną sorpcję anionów wanadu, dzięki czemu organo-zeolity mogą być stosowane w ochronie środowiska jako jego sorbenty.