Browsing by Subject "formation factor"

Now showing 1 - 2 of 2

Access status: Open Access ,
Laboratoryjne badania anizotropii elektrycznych właściwości skał
(Wydawnictwa AGH, 2009) Zalewska, Jadwiga; Gąsior, Irena; Sikora, Grażyna
The study presents results of laboratory testing of rock electrical parameters anisotropy (electrical resistivity, formation factor, porous structure $m$ and wettability $n$ indices). The measurements have been carried out on 119 core plugs, originating from eight boreholes representing the Rotliegend formations in three exploration regions. Coefficient of relative transverse anisotropy of the electrical resistivity varied in range of $K\rho \in 0.16 \div 2.20$, while for relative azimuth anisotropy ranged within $A\rho \in 0.17 \div 2.99$.
Access status: Restricted ,
Możliwości wyznaczania oporności właściwej skał na podstawie metod geofizycznych
(Data obrony: 2018-07-12) Przybyło, Agata
Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
W pracy przedstawiono opis metod geofizycznych służących do wyznaczenia oporności właściwej skał. Zaprezentowano definicję oporności oraz przewodności właściwej. Zwrócono uwagę na różnicę pomiędzy opornością pozorną badaną za pomocą różnych metod geofizycznych a opornością właściwą. Pierwszą z opisanych metod są pomiary laboratoryjne. Wyróżniono dwie metody Routine core analysis - określającą podstawowe parametry próbki skalnej i bardziej szczegółową - Special core analysis. Pomiary te pomagają określić dwa ważne w poszukiwaniach węglowodorów parametry: parametr porowatości i nasycenia. Kolejną opisaną metodą są profilowania geofizyki otworowej. Pierwszymi sondami wykorzystywanymi do wyznaczenia oporności były sondy klasyczne (gradientowe i potencjałowe). Obecnie stosuje się dwa zestawy sond w zależności od warunków pomiarowych, sterowane lub indukcyjne. Jednym z najnowszych rozwiązań w grupie sond indukcyjnych jest sonda HRAI umożliwiająca wykonanie mapy oporności. Ostatnimi opisanymi badaniami są metody geoelektryczne. Wyróżniono metody prądu stałego i zmiennego. Metody prądu stałego to sondowania badające ośrodek w głąb w tym samym punkcie na powierzchni; profilowania, wyznaczające oporność punktów profilu na tej samej głębokości oraz tomografia elektrooporowa – połączenie sondowań i profilowań. Tomografia umożliwia narysowanie mapy oporności. Metody prądu zmiennego opisane w pracy to metoda konduktometryczna i magnetotelluryczna. W metodzie konduktometrycznej układ pomiarowy zbudowany jest z dwóch cewek, nadawczej i odbiorczej. Źródłem informacji o oporności ośrodka jest sygnał w cewce odbiorczej silnie zależny od parametrów elektrycznych badanej formacji. Magnetotelluryka może wykorzystywać zarówno źródła naturalne jak i sztuczne, jest bardzo wrażliwa na wszelkie zakłócenia pola elektromagnetycznego. Ostatnim elementem pracy było przedstawienie wykorzystania więcej niż jednej metody do badania oporności. Zestawienie danych laboratoryjnych oraz profilowań geofizyki otworowej pozwala na identyfikację błędów i lepsze dobranie parametrów w badaniach laboratoryjnych. Wyznaczona poprawnie oporność właściwa skał umożliwia określenie rejonów perspektywicznych przy poszukiwaniu węglowodorów i wody. W metodzie magnetotellurycznej wykorzystywane są dane otworowe do kalibracji pomiarów.