Browsing by Subject "fosforen"

Now showing 1 - 1 of 1

Access status: Open Access ,
Electron states confined in electrostatic quantum dots defined within phosphorene
(Data obrony: 2025-10-09) Thakur, Tanmay
Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
Niniejsza rozprawa bada elektrostatyczne kropki kwantowe zdefiniowane w fosforenie, podkreślając unikalny wpływ anizotropii masy na zachowanie elektronów w układach zamkniętych. W pierścieniu kwantowym zdefiniowanym w monowarstwie fosforenu, nieodłączna silna anizotropia mas efektywnych zakłóca konwencjonalną cyrkulację prądu trwałego i tłumi oscylacje Aharonova-Bohma w stanie podstawowym w geometrii kołowej. Jednak poprzez deformację potencjału ograniczającego do kształtu eliptycznego, ta anizotropia masy może zostać skompensowana, przywracając wyraźne zachowanie oscylacyjne i umożliwiając transformacje parzystości w stanie podstawowym z dobrze zdefiniowaną okresowością. Zarówno modele ścisłego wiązania, jak i masy efektywnej ujawniają, że przy określonym stosunku półosi elipsy układ naśladuje widmo energetyczne kołowego pierścienia kwantowego z izotropową masą efektywną, a argumenty analityczne pokazują, że w granicy wąskiego pierścienia widmo zbiega się do widma idealnego jednowymiarowego pierścienia. Po uwzględnieniu oddziaływań elektron- elektron zmodyfikowany operator momentu pędu nie komutuje już z hamiltonianem, ale odpowiednio dostrojone ograniczenie nadal daje obserwowalne oscylacje Aharonova-Bohma. co sugeruje wszechstronne ramy mające zastosowanie do dowolnego materiału anizotropowego. W elektrostatycznie zamkniętych kropkach kwantowych duże masy efektywne w fosforenie sprzyjają lokalizacji elektronów nawet w stosunkowo małych strukturach, ułatwiając tworzenie cząsteczek Wignera. W tym przypadku separacja ładunków elektronowych przejawia się wyraźnie, z anizotropią wpływającą na konfigurację przestrzenną, tak że rozkłady gęstości ładunku mogą nie zawsze odzwierciedlać symetrię potencjału ograniczającego. Pokazujemy, że w przypadku okrągłych kropek, wyraźne tworzenie cząsteczek Wignera występuje dla dwóch i czterech elektronów, podczas gdy układy trzy- i pięcioelektronowe nie wykazują tak łatwej krystalizacji. Co więcej, w wydłużonych kropkach kwantowych tworzenie cząsteczek Wignera jest silnie preferowane, gdy dłuższa oś jest wyrównana z kierunkiem zygzakowatym - charakteryzującym się cięższymi masami efektywnymi - podczas gdy wyrównanie wzdłuż kierunku ramienia tłumi krystalizację.