Charakterystyka rzeźby i osadów czwartorzędowych w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, Tatry Wysokie
Defence Date
2013-12-18
Authors
Supervisors:
Reviewers:
Access rights
Other title
Characteristics of relief and Quaternary sediments in Pięć Stawów Polskich Valley, the High Tatra Mountains
Resource type
Defence details
Description
Abstract
In valley system of Roztoka and Pięć Stawów Polskich Valleys a wide range of erosional and accumulation landforms is preserved, many times described in the literature. These landforms have been formed during the Last Glacial Maximum and Lateglacial periods. Based on geomorphological mapping and analysis of remote sensing data (including a new digital model – LiDAR), the maximum extent of glacial influence on valley slopes is presented and confluence origin of Siklawa threshold is evidenced. For the first time, results of detailed measurements of glacial striations is presented, which indicate direction of glacier movement in the study area. Morphostratigraphic analysis of moraines and relict rock glaciers indicates two main stages of these landforms development, which, on basis of previous results of lake sediments analysis, could be linked with the Oldest and Younger Dryas phases.
W systemie dolinnym Roztoki i Pięciu Stawów Polskich zachowany jest szeroki wachlarz glacjalnych form erozyjnych i akumulacyjnych powstałych podczas maksimum i schyłku ostatniego zlodowacenia, który doczekał się szeregu opracowań literaturowych. W oparciu o wyniki kartowania geomorfologicznego, analizy danych teledetekcyjnych, w tym nowego cyfrowego modelu LiDAR, przedstawiono maksymalny zasięg przeobrażenia glacjalnego w dolinie i wykazano konfluencyjną genezę progu Siklawy. Po raz pierwszy przedstawiono także wyniki szczegółowych pomiarów azymutów rys lodowcowych, które wskazują na kierunek przemieszczania się lodowca na badanym obszarze. Analiza morfostratygraficzna wałów moren oraz form lodowców gruzowych wskazuje na dwa główne etapy ich formowania, które na podstawie dotychczasowych wyników badań osadów jeziornych można odpowiednio wiązać z najstarszym i młodszym dryasem.

