Zagrożenia osuwiskowe w KWB Bełchatów

Abstract

Zagrożenia osuwiskowe są jednymi z głównych i najważniejszych naturalnych niebezpieczeństw pojawiających się w kopalniach odkrywkowych węgla brunatnego. Celem pracy jest opisanie tego rodzaju zagrożeń w Kopalni Węgla Brunatnego „Bełchatów” wraz z określeniem głównych przyczyn utraty stateczności zboczy stałych w Polu „Bełchatów”. W toku rozważań zostały przedstawione kryteria wydzielenia rejonów zagrożeń osuwiskowych, metody ich kontroli i zabezpieczeń oraz najważniejsze czynniki mające wpływ na stateczność zboczy stałych. Stwierdzono, że zagrożenia geotechniczne dotyczą szczególnie miejsc o niekorzystnych warunkach litologicznych, tak jak w przypadku zbocza stałego południowego, gdzie powierzchnia poślizgu osuwisk rozwijała się głownie w iłach i osadach zastoiskowych. Monitoring procesów osuwiskowych i ograniczanie ich wpływu jest szczególnie ważne na zboczu stałym północnym, ze względu na funkcję transportową, którą pełni. Wyraźny wpływ na stateczność zbocza zachodniego ma wysad solny Dębina. Zbocze stałe wschodnie zostało uznane za najbezpieczniejsze.