Anomalne zawartości jonów manganu i żelaza w wodach podziemnych osiedla Tyniec-Podgórze i sposoby obniżenia ich zawartości

Abstract

Idea stworzenia pracy badawczej dotyczącej anomalnych zawartości jonów manganu i żelaza w wodach podziemnych osiedla Tyniec1 podyktowana jest czynnikiem społecznym. Mimo postępującego procesu rozbudowy miejskiej sieci wodociągowej na obszarze Tyńca, mieszkańcy osiedla od wielu lat zmagają się z problemami niemożliwości wykorzystania do celów spożywczych i sanitarnych wody podziemnej czerpanej z przydomowych studni wierconych. Zgodnie z obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. z późniejszymi zmianami w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, maksymalna dopuszczalna zawartość manganu w wodzie wynosi: 0,05 mg/l, natomiast żelaza: 0,2 mg/l (Dz. U. Nr 61, Poz. 417). Już podczas wstępnej oceny organoleptycznej w czasie poboru próbek wód ze studni na obszarze osiedla stwierdzono, iż woda nie spełnia określonych w rozporządzeniu standardów ze względu na widoczne osady pochodzące z procesów wytrącania jonów metali ciężkich. W toku badań ustalono, iż rzeczywiste stężenia badanych pierwiastków nawet wielokrotnie przewyższają obowiązujące wartości normowe. Celem pracy jest ustalenie możliwej przyczyny anomalnie wysokich stężeń jonów manganu i żelaza w wodach podziemnych osiedla Tyniec oraz propozycja takiej metody ich neutralizacji, która może zostać wykorzystana w ujęciach w przyszłości, uwzględniając również specyfikę lokalnych warunków i terenu badań (przydomowe studnie wiercone) oraz czynnika ekonomicznego. W niniejszej pracy podjęto także próbę odniesienia anomalnych stężeń żelaza i manganu w wodach podziemnych na obszarze osiedla Tyniec do specyfiki budowy geologicznej terenu.