Analiza porównawcza parametrów petrofizycznych wydzielonych subfacji dolomitu głównego w obrębie w zachodniej strefie półwyspu Grotowa

Abstract

W obrębie basenu cechsztyńskiego znajduje się blok Gorzowa z utworami dolomitu głównego. Stanowi on zasadniczą część polskiej formacji roponośnej, a także formacji gazonośnej znajdujących się na Niżu Polski. Na jego obszarze występuje jedno z największych złóż węglowodorów o zasobach 9,3 mln ton ropy w złożu Barnówko-Mostno-Buszewo (BMB). Na terenie półwyspu Grotowa odkryto złoże Lubiatów-Międzychód-Grotów o zasobach 20 mln ton węglowodorów. Miejsce depozycji złóż ropy naftowej i kondensatowego gazu ziemnego uwarunkowane jest czynnikami spełniającymi warunki systemu naftowego, tzn. udziału skał zbiornikowych, macierzystych, uszczelniających oraz pułapki złożowej występujących w analizowanym poziomie litostratygraficznym. W jego obrębie istotnym jest obecność skał zbiornikowych, o których jakości decydują parametry fizyczne odpowiadające za migrację i akumulację węglowodorów. W odniesieniu do poziomu dolomitu głównego są one w dużej mierze determinowane przez warunki sedymentacji i związanej z tym zmienności mikrofacjalnej. Zróżnicowana litologiczno-facjalnie i miąższościowo formacja ropo- i gazonośna charakteryzuje się złożonym układem pojemnościowo-filtracyjnym. Model geologiczny dolomitu głównego na obszarze półwyspu Grotowa obejmuje strefy podnóża platformy węglanowej, bariery i równi platformowej, w obrębie których wyróżniono trzy podstawowe subfacje: bandstonów, utworów mułozwięzłych i ziarnozwięzłych, różniące się wielkością i typem przestrzeni zbiornikowej.Celem pracy jest analiza porównawcza parametrów petrofizycznych wydzielonych subfacji dolomitu głównego w obrębie w zachodniej strefie półwyspu Grotowa.