Wpływ procesów diagenetycznych na porowatość górnojurajskich wapieni w rejonie Krakowa

Abstract

Przeprowadzono badania mające na celu określenie wpływu procesów diagenetycznych na porowatość górnojurajskich skał węglanowych, które odsłaniają się na powierzchni w rejonie Krakowa. Dokonano analizy makroskopowej i mikroskopowej prób skał węglanowych i krzemionkowych pobranych w trakcie prac terenowych. W programie MATLAB dokonano pomiaru porowatości całkowitej i „efektywnej”, stwierdzając że w badanych skałach porowatość jest niska i nie przekracza 3,2%. Na redukcję porowatości wpłynęła cementacja,sylifikacja, a także dolomityzacja i dedolomityzacja. Procesy rozpuszczania i powstawania brekcji spowodowały wzrost porowatości. Obecność scementowanych pustek świadczy o znacznie większej porowatości na etapach diagenezy, poprzedzających etap obecny. Wpływ pierwotnej porowatości na migrację i akumulację węglowodorów był niewielki. Wpływ szczelinowej porowatości wtórnej mógł być znaczący.