Ocena skuteczności systemu hydrotechnicznej ochrony Górnej Wisły przed zasoleniem

Abstract

The objective of this thesis was presenting the changes in the salinity level of the Upper Vistula River before and after the implementation of the hydrotechnical protection system and reviewing the factors which may be affecting its effectiveness. The study of Cl- and SO42- levels was based on ion chromatography. After the systems implementation a decrease of salinity levels has been noted in every examined watercourse receiving the wastewaters disposed from the mine. In the monitoring point in Gostynia river a drop in salinity levels from 11,24g/dm3 to 8,58g/dm3 was observed. In the Vistula River at the Bieruń Nowy point the levels dropped from 3,93g/dm3 to 2,47g/dm3. In the monitoring point in Potok Goławiecki the levels dropped from 26,4g/dm3 to 15,35g/dm3 and in the Vistula River at Pustynia monitoring point from 2,83 g/dm3 to 0,95g/dm3. For retaining the normative levels of Cl- and SO42- there’s a need to relocate the control point Pustynia. Comparing the systems in the Odra and Vistula Rivers implies that the possibility of choosing the optimal versions of coal water dosages will come up no sooner then after the takeover of the retention-dosage functions by the excavations belonging to the inactive “Piast” Ruch II mine. Celem pracy było przedstawienie zmian zasolenia Górnej Wisły przed i po wdrożeniu systemu oraz dokonanie przeglądu czynników mogących wpłynąć na jego efektywność. Badanie zanieczyszczenia Cl- i SO42- dokonano w oparciu o metodę chromatografii jonowej. Po implementacji systemu zaobserwowano obniżenie poziomu zasolenia we wszystkich badanych ciekach-odbiornikach wód kopalnianych. W rzece Gostynia nastąpił spadek zasolenia z poziomu 11,24 g/dm3 do 8,54 g/dm3, w rzece Wiśle w punkcie Bieruń Nowy z 3,93 g/dm3 do 2,47 g/dm3 a w punkcie Pustynia z 2,83 g/dm3 do 0,95 g/dm3, oraz w Potoku Goławieckim z 26,4 g/dm3do 15,35 g/dm3. Stwierdzono, że dla zachowania normatywnych stężeń Cl- i SO42- konieczna jest zmiana lokalizacji punktu kontrolnego. Z porównania systemów na Wiśle i Odrze wynika, że możliwość doboru optymalnych wariantów dozowania wód kopalnianych nastąpi dopiero po przejęciu przez wyrobiska nieczynnej kopalni „Piast” Ruch II funkcji retencyjno-dozującej.