Ocena i możliwości zagospodarowania Parku Krajobrazowego „Dolinki Krakowskie” pod kątem uprawiania turystyki kwalifikowanej na przykładzie wspinaczki skalnej

Abstract

Tematem niniejszej pracy jest jedna z mocniej rozwijających się form turystyki kwalifikowanej, czyli wspinaczka skalna. Głównym motywem napisania tej pracy są moje zainteresowania związane ze wspinaczką skalną oraz perspektywy uatrakcyjnienia oferty badanego terenu dla wspinaczy. Obszarem badań jest Park Krajobrazowy „Dolinki Krakowskie”, który leży na obszarze Jury Krakowsko-Częstochowskiej, polskiej stolicy wspinaczki skalnej. Park Krajobrazowy to liczne doliny z ogromną liczbą wapiennych ostańców, które są rajem dla lokalnych wspinaczy jak i dla całej rzeszy przyjezdnych z całej Polski. Zagospodarowanie wspinaczkowe Parku jest wystarczające dla uznania go atrakcyjnym. W ostatnich czasach zaobserwowano gwałtowny wzrost zainteresowania wspinaczką skalną jako formą aktywnego spędzania czasu wolnego. Ze sportu niszowego stała się sportem masowym, dostępnym praktycznie dla każdego. Czy obecne zagospodarowanie rzeczywiście jest dobrze rozwinięte? Czy nowe pomysły są w stanie poprawić atrakcyjność i zagospodarowanie regionu? Celem pracy będzie zebranie materiałów o obecnym zagospodarowaniu Parku Krajobrazowego „Dolinki Krakowskie” pod kątem uprawiania wspinaczki skalnej, stworzenie waloryzacji wybranych obszarów Parku oraz wskazanie możliwości dalszego zagospodarowania badanego terenu dla dalszej działalności wspinaczkowej.