Tężnia solankowa w Wieliczce

Abstract

Kopalnia soli „Wieliczka” w 1996 roku ostatecznie zakończyła działalność wydobywczą. Dzięki 700-letniej historii stała się obiektem turystycznym o nietuzinkowych walorach muzealnych, a dzięki odkryciom dr Boczkowskiego oraz prof. Skulimowskiego również ważnym ośrodkiem balenoterapeutycznym. Na terenie kopalni prowadzona jest subterraneoterapia, metoda leczenia mikroklimatem nieczynnych komór i wyrobisk górniczych. Jej formą są również inhalacje w oddanej do użytku w 2014 tężni solankowej. Solanka spływając po ścianach wyłożonych tarniną rozbija się na mikroskopijne kropelki tworząc leczniczy aerozol. Terapia polega na wprowadzaniu go do układu oddechowego, co pomaga przede wszystkim przy przewlekłych chorobach górnych dróg oddechowych.

Salt Mine „Wieliczka” in 1996 finally ended mining operations. With the 700-year history it became a tourist attraction with a unique museum qualities and thanks to the discoveries of Dr. Boczkowski and prof. Skulimowski also an important balneotherapeutic center. In the area of the mine, patients are treated with a method of using specific properties of microclimate in underground chambers and inoperative salt workings, called subterraneotherapy. Its form are also inhalations conducted in donated for use in 2014 graduation tower. The brine flowing along the walls lined with blackthorn breaks into microscopic droplets forming a therapeutic aerosol. The treatment involves in inserting it to the respiratory tract, which helps in chronic diseases.