Mechanisms knowledge of the flow and wear in the blast furnace crucible with the nodal wear model

Abstract

The presence of thermocouples in the lining of crucibles has become a general practice in the new construction of blast furnaces. The Nodal Wear Model (NWM) has also emerged as an instrument that, while using experimental data, obtains nodal variables whose experimental measurement is not possible: global coefficient of pig-iron/refractory heat transfer [formula] and nodal temperature Ti. Starting from these nodal properties, the wear of the lining or the growth of scabs may be controlled, independently of the mechanisms responsible for them. In the same way, the properties and influence zone of the dead man in the hearth of the blast furnace may be calculated, along with those regions where the fluid is allowed to move without any other restrictions than the ones of the corresponding viscous flow (raceway hearth region).

Istnienie termopar w wyłożeniu ogniotrwałym wielkiego pieca stało się ogólnie przyjętą praktyką w nowoczesnych jego konstrukcjach. Węzłowe modele zużywania wyłożenia (NWM) pojawiły się także jako instrument umożliwiający, przy użyciu danych eksperymentalnych, uzyskanie wartości węzłów dla zmiennych, w przypadku których nie jest możliwy pomiar praktyczny: globalny współczynnik wymiany ciepła surówka-wyłożenie ogniotrwałe [wzór] oraz węzłowa temperatura Ti. Przy wykorzystaniu właściwości siatek węzłowych zużycie wyłożenia wielkiego pieca lub narostów na niej może być kontrolowane niezależnie od mechanizmów odpowiedzialnych za nie. W ten sam sposób mogą być obliczone własności i wpływ strefy martwej koksu w trzonie wielkiego pieca. Podobną metodykę można stosować w tych strefach, gdzie możliwy jest przepływ ciekły bez żadnych ograniczeń z wyjątkiem tych, które wynikają z przepływu lepkiego (strefa na poziomie dysz wielkiego pieca).