Analiza wyników osiadań obliczonych metodą odkształceń jednoosiowych i trójosiowych

Abstract

Celem projektu inżynierskiego jest ocena oraz porównanie osiadań stopy fundamentowej przy zastosowaniu trzech metod obliczeniowych. W projekcie zastosowano metodę odkształceń jednoosiowych, trójosiowych półprzestrzeni sprężystej oraz metodę odkształceń trójosiowych przy uwzględnieniu ściśliwości wtórnej i pierwotnej. Obliczając osiadania dla zadanych warunków gruntowych posłużono się obliczeniowymi parametrami geotechnicznymi. Poszczególne warstwy profilu różnią się ciężarem objętościowym, modułami ściśliwości wtórnej i pierwotnej oraz współczynnikiem Poissona. Przeprowadzone obliczenia wykazały, że osiadania uzyskane z poszczególnych metod znacząco różnią się między sobą. Wyniki otrzymane metodą trójosiową wskazują na zalety jej stosowania w przypadku występowania warstwy słabej w otoczeniu warstw stosunkowo sztywnych. W projekcie odniesiono się również do problematyki związanej ze stosowaniem metody trójosiowej i błędem wynikającym z wyznaczania modułu odkształcenia.

The aim of the engineering project is to analyse and compare settlements of the shallow footing using three calculation methods. The project deals with the method of one dimensional deformations, triaxial elastic half-space and the triaxial deformation method including the secondary and first compressibility. In order to determine settlements for given ground conditions, calculated geotechnical parameters were used. The individual profile layers differ in bulk density, secondary and primary compressibility modules and the Poisson ratio. These calculations have shown that the total subsidence of individual layers differs significantly between methods. The results obtained by the three-axis method indicate the advantages of using it in the case of a weak layer surrounded by relatively rigid layers. The project also refers to the use of the three-axis method and the error resulting from the determination of the deformation modulus.