Browsing by Subject "polimer resorbowalny"

Now showing 1 - 3 of 3

Access status: Restricted ,
Badania nad otrzymywaniem włóknistych podłoży z polimerów resorbowalnych dla inżynierii tkankowej
(Data obrony: 2008) Buczyńska, Joanna
Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Z resorbowalnego kopolimeru glikolidu z L-laktydem wytworzono włókna różniące się morfologią, strukturą krystaliczną i średnicą. Włókna te posłużyły do wytworzenia włóknistych podłoży. Właściwości mechaniczne włókien silnie zależały od parametrów procesu przędzenia, a proces formowania włókien powodował spadek masy cząsteczkowej polimeru. Wykazano, że istnieje możliwość wprowadzania cząstek hydroksyapatytu do objętości włókien podczas formowania. Badania modyfikacji powierzchni podłoży metodą biomimetycznego osadzania warstwy fosforanu wapnia wykazały, że osadzona warstwa składa się z nanokrystalicznego hydroksyapatytu. Badania degradacji prowadzone w buforowanym roztworze soli fizjologicznej nie wykazały żadnych wyraźnych zmian na powierzchni włókien i w ich strukturze świadczących o możliwym procesie degradacji, podczas gdy badania właściwości mechanicznych wykazały, że włókna polimerowe zaczynały ulegać hydrolitycznej degradacji. Oddziaływanie włóknistych podłoży z komórkami kostnymi było badane in vitro w warunkach dynamicznych i statycznych. Badania wykazały, że liczba komórek i ich proliferacja zależały od mikrostruktury, porowatości i wielkości włókien. Hydroksyapatyt obecny we włóknach powodował lepszą proliferację i adhezję komórek do podłoża.
Access status: Restricted ,
Biofunkcyjne kompozyty polimerowo-ceramiczne
(Data obrony: 2009) Morawska-Chochół, Anna
Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Celem pracy była ocena wpływu dodatków modyfikujących w postaci włókien węglowych (CF) i nanocząstek hydroksyapatytu (HAP) na szybkość i mechanizm resorpcji kopolimeru L-laktydu z glikolidem (PGLA) w warunkach in vitro i in vivo. Praca miała również na celu zbadanie wpływu stosowanych modyfikatorów na mechanizm odbudowy tkanki kostnej, osteointegrację, dopasowanie szybkości resorpcji do szybkości wzrostu kości, odpowiedź miejscową i ogólnoustrojową organizmu. Do oceny szybkości i mechanizmu degradacji implantów oraz szybkości i mechanizmu odbudowy tkanki kostnej zastosowano m.in. metody spektroskopowe (FTIR, NMR), mikroskopowe z mikroanalizą rentgenowską (SEM+EDS), temiczne (DSC). Osteointegrację zmierzono jako wytrzymałość na ścinanie w teście push-out. Wykonano także badania histopatologiczne. Badania wykazały, że środowisko kontaktujące się z implantem zmienia szybkość procesu degradacji kopolimeru, natomiast mechanizm pozostaje taki sam. Modyfikatory wpłynęły znacząco na szybkość degradacji kopolimeru. Proces degradacji przebiegał poprzez rozrywanie wiązań estrowych w łańcuchach polimeru, czemu towarzyszył wzrost stopnia krystaliczności. Stosowane modyfikatory wyraźnie przyspieszyły regenerację tkanki kostnej. Efekt ten był jednak zdecydowanie silniejszy w obecności włókien węglowych, które indukowały silne kościotworzenie. Wymiernym efektem takiego działania była wyraźna poprawa osteoinegracji implantu. Tworzenie tkanki kostnej w obrębie badanych materiałów potwierdzało w pierwszej kolejności pojawienie się białek a następnie wydzieleń apatytu kostnego.
Access status: Restricted ,
Kompozytowe płytki zespalające modyfikowane tlenkiem grafenu
(Data obrony: 2020-01-22) Woźniak, Grzegorz
Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej