Badania nad otrzymywaniem włóknistych podłoży z polimerów resorbowalnych dla inżynierii tkankowej

Abstract

Z resorbowalnego kopolimeru glikolidu z L-laktydem wytworzono włókna różniące się morfologią, strukturą krystaliczną i średnicą. Włókna te posłużyły do wytworzenia włóknistych podłoży. Właściwości mechaniczne włókien silnie zależały od parametrów procesu przędzenia, a proces formowania włókien powodował spadek masy cząsteczkowej polimeru. Wykazano, że istnieje możliwość wprowadzania cząstek hydroksyapatytu do objętości włókien podczas formowania. Badania modyfikacji powierzchni podłoży metodą biomimetycznego osadzania warstwy fosforanu wapnia wykazały, że osadzona warstwa składa się z nanokrystalicznego hydroksyapatytu. Badania degradacji prowadzone w buforowanym roztworze soli fizjologicznej nie wykazały żadnych wyraźnych zmian na powierzchni włókien i w ich strukturze świadczących o możliwym procesie degradacji, podczas gdy badania właściwości mechanicznych wykazały, że włókna polimerowe zaczynały ulegać hydrolitycznej degradacji. Oddziaływanie włóknistych podłoży z komórkami kostnymi było badane in vitro w warunkach dynamicznych i statycznych. Badania wykazały, że liczba komórek i ich proliferacja zależały od mikrostruktury, porowatości i wielkości włókien. Hydroksyapatyt obecny we włóknach powodował lepszą proliferację i adhezję komórek do podłoża.