Kinetyka redukcji żużla z procesu zawiesinowego o podwyższonej zasadowości

Abstract

Celem przeprowadzonych eksperymentów i dokonanego przeglądu literaturowego była analiza szybkości procesu redukcji żużla zawiesinowego do stopu $Cu-Pb-Fe$. W poszukiwaniu nowych rozwiązań technologicznych jako materiał badawczy zastosowano żużel z procesu zawiesinowego pochodzący z Huty Miedzi Głogów II. W badanym procesie funkcję reduktora pełnił grafit. Praca składała się z 7 rozdziałów. Pierwszą cześć rozprawy (rozdział II) stanowi przegląd literatury poruszający następujące problemy: budowę żużli, kinetykę reakcji chemicznych, wpływ potencjału tlenowego oraz skład żużla na rozpuszczalność w nim miedzi, straty miedzi o charakterze chemicznym, zjawiska pienienia oraz technologiczne i teoretyczne problemy odmiedziowania żużli zawiesinowych w HM Głogów II. Badania przeprowadzono na wyjściowym żużlu zawiesinowym oraz modyfikowanym tlenkiem wapnia ($X_{CaO}=0.25, X_{CaO}=0.3$), tlenkiem magnezu ($X_{MgO}=0.25$) oraz jednocześnie tlenkiem wapnia i magnezu ($X_{CaO}=X_{MgO}=0.25$). Proces redukcji prowadzono w trzech temperaturach pomiarowych 1523K, 1573K, 1623K . Wyniki eksperymentalne dostarczyły wiele cennych informacji o wpływie zasadowości żużla i temperatury na szybkość procesu redukcji żużla. W wyniku tego zostały wykorzystane do opracowania nowej technologii procesu odmiedziowania.