Język UML 2.0 w modelowaniu relacyjnych baz danych

Abstract

UML has been accepted as the standard modelling language for specifying software and system architectures. Second version of language, known as UML version 2.0, addressed most of the problems that architects faced while modelling software with previous version of this language and confirmed its position as the most popular modelling language used in object-oriented approaches to software development. On the other hand relational model of storing data today is the most popular model and the most common methodology of modelling data in relational systems is classic Entity-Relationship model and its extensions. Although UML was strongly influenced by these mechanisms, in author's opinion, it provides much more expressive modelling power. From the static point of view of the system transformation between ERD diagrams and relational tables is relatively ease, so transformation rules between class diagrams and relational tables have been widely discussed in literature [5, 3]. In this paper some additional transformations which are possible from class diagrams and activity diagrams to relational tables, stored procedures and functions are discussed. Język UML jest w dzisiejszych czasach najpopularniejszym językiem modelowania używanym w przemyśle komputerowym. Druga wersja języka oprócz doprecyzowania większości diagramów i zwiększenia ich liczby nie posiada większości wad, na które narzekali projektanci używający poprzedniej wersji języka, co przyczyniło się do jego dalszego wzrostu popularności. Język UML powstał z myślą głównie o systemach obiektowych, jednak w przypadku systemów bazodanowych nadal najpopularniejszym modelem jest model relacyjny i klasyczne podejście do modelowania danych w oparciu o diagramy ERD. Jednak UML dostarcza, zdaniem autora, znacznie więcej możliwości projektantowi, co pozwala między innymi na płynniejsze przejście od etapu modelowania do implementacji. Diagram ERD dostarcza tylko informacji statycznych, podobnie jak częściowo wzorowany na nim diagram klas. Transformacja pomiędzy tymi dwoma typami diagramów jest stosunkowo prosta i była szeroko omawiana w literaturze [5, 3]. W artykule autor chciałby się skupić na omówieniu innych transformacji, które są możliwe do przeprowadzenia z diagramów UML-owych (oprócz diagramów klas rozważane będą diagramy czynności) do tabel relacyjnych, procedur wbudowanych i funkcji w języku SQL.