Charakterystyka petrologiczna anhydrytów z kopalni Bochnia

Abstract

Złoża soli kamiennej są znakiem rozpoznawczym rejonu Bochni oraz Wieliczki określane wspólnym mianem żup krakowskich. Początki eksploatacji surowca nastąpiły w XIII wieku i śmiało możemy powiedzieć, że należą do najstarszych kopalni soli nie tylko w Polsce ale i Europie. Kopalnia miała bardzo duży wpływ na rozwój górnictwa i przynosiła olbrzymie dochody Rzeczpospolitej, jednak na przestrzeni lat traciła na znaczeniu. Zaprzestanie wydobycia soli nastąpiło w latach osiemdziesiątych XX wieku, kiedy to wpisano historyczne wyrobiska do rejestru zabytków, a sama kopalnia przekształciła się w obiekt turystyczno-leczniczy. Powstałe przez setki lat wyrobiska górnicze obecnie stanowią doskonałe miejsce badań dla naukowców, którzy starają się zgłębić wiedzę z zakresu mineralogii, petrografii oraz geochemii soli mioceńskich. Do prac o tym charakterze należy niniejsza praca inżynierska pt. ,,Charakterystyka petrologiczna anhydrytów z kopalni soli Bochnia’’. Badaniom mineralogiczno petrograficznym poddano anhydryty z kopalni soli w Bochni. Skały te należą do utworów mioceńskiej formacji solonośnej. Można je spotkać w profilu w warstwach wielickich. Analizowane próbki pochodzą z przerostów anhydrytu trzewiowego występujących w obrębie zawilgoconych ciemnoszarych iłowców na poziomie August. Niniejsze opracowanie wykonano głównie na podstawie wyników badań uzyskanych przez H. Piterę oraz K. Cyran. W pracy tej oprócz anhydrytów uwzględniono również występujące w nich przeobrażenia innych minerałów i skał. W badaniu wyżej wymienionych autorek wykonane były obserwacje makro- i mikroskopowe oraz analiza chemiczna, określająca w analizowanych próbkach zawartość pierwiastków śladowych. Pracę wykonano w Katedrze Geologii Złożowej i Górniczej, Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie, pod kierunkiem dr inż. Heleny Pitery.