Estimation of horizontal accuracy of the large-scale digital maps

Abstract

Today, government and self-government institutions as well as businesses deploy spatial information in the broadly defined concept of management. This is realized by theoretical and practical efforts supporting the development and updating of digital map databases and their effective and rational (preceded by an analysis of their quality) application for execution of economic tasks. The paper presents estimation of horizontal accuracy of digital maps produced by means various methods: new total station survey (object A), recalculation of previous direct measurements (orthogonal and polar surveys) (object B), manual vectorisation of a raster orthophotomap image (object C) and graphical-and-digital processing of analogue maps (object D). Carried out investigations shown that digital data produced by various methods do not always support the development of geodetic documentation at the required accuracy level. The authors postulate the need to estimate the accuracy of the databases of large-scale maps to ensure the transparency of relations between map producers and map users, and to guarantee that national geodetic and cartographic resources meet the relevant quality standards.

Obecnie instytucje rządowe i samorządowe oraz firmy efektywnie wykorzystują informacje przestrzenne w szeroko pojętym zarządzaniu. Realizację tych celów wspierają teoretyczne i praktyczne wysiłki w zakresie opracowywania i aktualizacji baz danych map cyfrowych oraz ich efektywnego i racjonalnego (poprzedzonego analizą ich jakości) wykorzystania w wykonywaniu zadań gospodarczych. Niniejsza praca przedstawia ocenę dokładności opracowania sytuacyjnego wielkoskalowych map cyfrowych wykonanych przy wykorzystaniu różnych metod pozyskania danych sytuacyjnych, takie jak: nowy pomiar tachimetrem elektronicznym (obiekt A), przeliczenie wyników wcześniejszych pomiarów bezpośrednich (ortogonalnych i biegunowych) (obiekt B), manualna wektoryzacja rastrowego obrazu ortofotomapy (obiekt C) oraz przetworzenie graficzno-numeryczne map analogowych (obiekt D). Wyniki badań wykazały, że dane pozyskane różnymi metodami nie zawsze zapewniają opracowanie dokumentacji geodezyjnej na wymaganym poziomie dokładności. Autorzy zauważają potrzebę wykonywania ocen dokładności baz danych map wielkoskalowych w celu zapewnienia klarownych relacji pomiędzy wykonawcami i użytkownikami map oraz zagwarantowania standardów jakości państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.