Dobór optymalnej metody immobilizacji metali w osadach

Abstract

Proces wymywania metali ciężkich z osadów jest ściśle uzależniony od pH środowiska wodnego. Dobre właściwości buforowe osadu są cechą pożądaną, ponieważ wraz ze wzrostem zakwaszenia środowiska wodnego wzrasta stężenie uwalnianych pierwiastków. W niniejszej pracy podjęto próbę immobilizacji Cd, Zn oraz Pb w zanieczyszczonych osadach rzecznych z wykorzystaniem soli fosforanowych oraz minerałów naturalnych. Za najlepszy dodatek pozwalający na immobilizację Cd uznano diwodorofosforan sodu $(NaH_{2}PO_{4}; \; 91\%)$. Fosforan wapnia $(Ca(H_{2}PO_{4})_{2})$ okazał się najefektywniej sprzyjać immobilizacji Pb (100%), natomiast w przypadku Zn był to kaolinit (69%).

Leaching of heavy metals from bottom sediments is strongly depending on the water pH value. Good buffering capacity of sediments is of great importance, because acidification of water can cause the increase of mobilized elements. In this work the immobilization of Cd, Zn and Pb, using phosphate salts and naturally occurring minerals, was carried out. The most effective immobilizing agents to be used for decreasing of heavy metals leaching were picked up. The ability of phosphate salts and minerals in heavy metals stabilization process was compared. The research indicated that the most effective agents for immobilization of Cd, Zn and Pb were $NaH_{2}PO_{4}$, natural kaolinite and $Ca(H2PO_{4})_{2}$, respectively. The substances caused reducing of leaching potential of Cd, Zn and Pb amounting to 91%, 69% and 100%, respectively.