Modelowe badania oddziaływania topnika w procesie wypalania tworzyw ceramicznych

Abstract

Rozprawa doktorska analizuje wpływ uziarnienia melafiru dodawanego do wybranych surowców ilastych na zmiany objętościowe oraz właściwości użytkowe tworzyw ceramicznych podczas procesu ich wypalania. Stosowany melafir jest wykorzystywany w budownictwie drogowym i kolejowym oraz jako wypełniacz w produkcji betonów wyższych marek. Od niedawna znalazł również zastosowanie w ceramice budowlanej jako dodatek do surowców podstawowych. Zasoby tego surowca w Polsce są bardzo duże (ok. 420 mln ton) i skupione głównie na obszarze Dolnego Śląska. Jako surowce ilaste zastosowano kaolin Sedlec oraz glinę Turoszów. Genezą pracy była zaobserwowana w trakcie badań wstępnych zależność, iż wielkość uziarnienia surowca melafirowego wpływa istotnie na skurczliwość wypalania i właściwości użytkowe tworzyw uzyskanych z jego udziałem. W celu wyjaśnienia tego oddziaływania melafiru w dalszych badaniach zastosowano dwie frakcje melafiru: frakcję grubszą o uziarnieniu w przedziale 0,12-0,20mm oraz drobniejszą o uziarnieniu poniżej 0,75mm. Szczególnie interesującym i korzystnym z punktu widzenia właściwości użytkowych jest powstawanie porów zamkniętych widocznych na mikrofotografiach zgładów tworzyw, będących pseudomorfozami ziaren melafiru.