Analysis of changes in drafting a base map in view of amendments to the provisions of law

Abstract

The main subject of the study is comparison to the standards for the preparation of the base map in view of the amendments to the legal provisions, which have been taking place in Poland over the last thirty years. The scope of the changes to the editing of the cartographic content of the base map was analyzed, with particular emphasis on the form and content of the presented descriptions. The map preparation standards were compared [8], based on the Technical Guideline K-1 of 1998, and the amending Regulation of 12 February 2013 on the database of the surveying records of public utilities, the database of topographic objects and the base map (hereinafter referred to as the BDOT Regulation, 2013) [14], as well as the amended Regulation of 2 November 2015 on the database of topographic objects and the base map (hereinafter referred to as the BDOT Regulation, 2015) [15]. These Regulations, in conjunction with the amendment to the Geodetic and Cartographic Law of 2014 [20], have resulted in historic 6 changes in the approach to the base map, signifi cantly changing the form of its records, the scope of the data to be covered, and the editing, i.e. its visual aspect. The current assumption is that the base map is in fact a report generated from six databases, kept and updated simultaneously [1, 6, 11]. The aforementioned comparison referred primarily to the descriptions, map editing, as well as to the conceptual level.

Głównym tematem opracowania jest porównanie standardów wykonywania mapy zasadniczej w aspekcie zmian przepisów prawa, jakie dokonują się w Polsce na przestrzeni ostatnich trzydziestu lat. Analizie został poddany zakres zmian, którym podlegała redakcja kartograficznej treści mapy zasadniczej, ze szczególnym uwzględnieniem treści i formy opisów prezentowanych na mapie. Dokonano porównania standardów wykonywania tego opracowania na podstawie Instrukcji Technicznej K-1 z 1998 roku [8] oraz zmieniającego ją rozporządzenia z dnia 12 lutego 2013 roku w sprawie bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (zwanego dalej: rozporządzenie BDOT, 2013) [14], a także znowelizowanego rozporządzenia z dnia 2 listopada 2015 roku w sprawie bazy danych obiektów 10 topograficznych oraz mapy zasadniczej (zwanego dalej: rozporządzenie BDOT, 2015) [15]. Te rozporządzenia, w połączeniu z nowelizacją w 2014 roku ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne [20] spowodowały przełomową zmianę w podejściu do mapy zasadniczej, zmieniając znacząco formę jej prowadzenia, zakres danych, jaki ma obejmować, oraz redakcję, czyli jej aspekt wizualny. W obecnym założeniu mapa zasadnicza jest bowiem raportem generowanym na podstawie danych z sześciu równolegle prowadzonych i aktualizowanych baz [1, 6]. Porównanie objęło opisy, redakcję mapy, a także jej płaszczyznę pojęciową.