The comparison between "ETO" and "non-ETO" capabilities of supply chains in terms of the characteristics of manufacturing activities

Abstract

From the perspective of a product development, employing ETO (engineer-to-order) and non-ETO (non engineer-to-order) concepts in the supply chains is contingent upon a number of factors reflecting the major characteristics of manufacturing practices. However, it may be assumed that there is a diverse intensity of the factors reflecting manufacturing features which enable to achieve and sustain the ETO and non-ETO capabilities of supply chains. The aim of the paper is to confront engineer-to-order and non engineer-to-order orientations of the supply chains in terms of their major appropriate characteristics of a manufacturing process. Having employed a research methodology and performed necessary statistical analyses, the conclusions were derived. They suggested to which extent the identified factors reflecting the properties of a manufacturing process may be referred to both ETO and non-ETO capabilities of the supply chains and how those factors distinguish between them. Z perspektywy rozwoju produktu aplikacja koncepcji ETO (projektowanie na zamówienie) i nie-ETO (wytwarzanie/montaż na zamówienie i produkcja na zapas) w łańcuchach dostaw jest uwarunkowana czynnikami odzwierciedlającymi podstawowe charakterystyki procesu produkcji. Należy zatem stwierdzić, że osiągnięcie i utrzymanie określonych zdolności typu ETO i nie-ETO w łańcuchach dostaw jest zależne od stopnia intensywności poszczególnych atrybutów procesu produkcji. Celem artykułu jest porównanie zdolności typu ETO i nie-ETO łańcuchów dostaw w kontekście głównych charakterystyk procesu produkcji. Rezultatem przeprowadzonych badań jest zidentyfikowanie zakresu oddziaływania określonych cech procesu produkcji odnoszonych do zdolności typu ETO i zdolności typu nie-ETO w łańcuchach dostaw.