Autoetnografia a etnografia wielostanowiskowa w studiach migracyjnych

Abstract

The article examines autoethnography (as a form of methodological nationalism), a conceptual tendency that is helpful in the process of the construction of a multi-sited research fi eld, (multi-sited ethnography), at two levels: spatial and temporal. I maintain that this type of data, (migration researcher’s experience and history of migration of the family and local community), allows a better understanding of the nature of migration, which is understood as a process of long duration. More importantly, today’s migrants perceive the migration of a hundred years ago, as well as the present, precisely as transmigration, and not as emigration or immigration.

W artykule analizuję autoetnografię (jako formę nacjonalizmu metodologicznego), koncepcję, która wydaje się użyteczna w procesie konstrukcji wielostanowiskowego (<i>multi-sited</i>) terenu badawczego w dwóch wymiarach: czasowym i przestrzennym. Twierdzę, że doświadczenie migracyjne badacza, jego rodziny i społeczności lokalnej,z którą jest związany pozwalają na lepsze poznanie specyfiki migracji zagranicznych, które analizuję w kategoriach procesu długiego trwania. Historyczna analiza procesu migracji (z uwzględnieniem historii migracyjnej rodziny autora niniejszego artykułu) pokazuje, że do opisu mobilności zagranicznej (zarówno tej współczesnej, jak i tej z początku XX wieku) adekwatne jest wykorzystanie kategorii transnarodowości i transmigracji zamiast emigracji i imigracji.