A terrible structuralist wisdom: how language affects the identity of an emigrant. Case study based on the autobiography »Lost in translation« by Eva Hoffman

Abstract

This essay is a case study about linguistic mechanisms that affect an emigrant's life. The research is based on the autobiography <i>Lost in Translation</i> by the Polish emigrant Eva Hoffman, analyzed with the use of theories of the structural linguistic school. According to the research, some linguistic rules influence her life very deeply. She communicates poorly because the <i>expression</i> of new language corresponds with different <i>content</i> from the native language, creating another <i>form</i>. Eva starts to treat daily communication like a written <i>text</i>, in the meaning used by Roland Barthes, which results in alienation. However, some linguistic principles such as <i>the arbitrary nature of a sign</i> or inseparability of <i>signifiant</i> and <i>signifie</i> do not affect her at all. She deepens her understanding of both her mother tongue and the new one by linguistic terms such as translation describing, defining and finding synonyms and tries to find her own identities using expressions such as <i>I</i>, <i>you</i>, <i>here</i>, <i>near</i>, and <i>far</i>, belonging to <i>linguistic universals</i>. Her identity is an <i>identity-in-progress</i> because she replaces her old home with a new <i>center of the world</i>. The old home remains a <i>heterotopia</i> while an emigrant changes her onceptions connected with the words <i>here</i>, <i>there</i>, <i>near</i>, and <i>far</i>.

Artykuł, opierając się na autobiografii <i>Zagubione w przekładzie</i> polskiej emigrantki, Eve Hoffman, analizuje mechanizmy językowe, które mają wpływ na życie emigranta. Eve trudniej się porozumiewać, ponieważ forma wyrażania nowego języka nie odpowiada formie treści języka rodzimego. Zaczyna traktować codzienną komunikację, jako tekst, w znaczeniu, używanym przez Rolanda Barthesa, co prowadzi do poczucia wyobcowania. Z drugiej strony, niektóre zasady językowe przestają ją obowiązywać. Jest to na przykład arbitralny związek znaczącego i znaczonego oraz zasada, mówiąca, że nie da się ich od siebie rozdzielić. Równocześnie, Hoffman pogłębia zrozumienie swojego i obcego języka przez posługiwanie się tłumaczeniem, definiowaniem i synonimami. Określa na nowo swoją tożsamość, używając wyrażeń, należących do uniwersaliów językowych. Tożsamość Eve jest niestabilna, ponieważ idea domu zostaje zastąpiony nowym, subiektywnym centrum świata. Poprzednie miejsce zamieszkania pozostaje heterotopią, a emigrant zmienia sposób widzenia świata, poprzez nadanie nowego znaczenia wyrażeniom: tutaj, tam, blisko, daleko.