Przemiana i ciągłość kulturowa polskiej kuchni w ponowoczesnym świecie. Relacje między czasem wolnym a konsumpcją i stylem życia

Abstract

The effort of meeting the »Other« is undertaken through all life (e.g. in the case of migration, which is a partial departure from one culture to another). In a situation of migration, an individual confronts the identity coming from the primary culture, shaped in the country of origin, with new forms of behaviour acquired in the current situation. Some of the old patterns, primarily related to the explicit culture (language, ways of spending free time), and partly to the hidden culture (ways of thinking), are changing. Certain contents concerning the hidden dimension (values, attitudes) remain a permanent element of emotional identification. The sense of separateness in an unknown environment, affects the type of meals chosen by migrants. Culinary patterns become an element of the localization process in the progressive cultural unification. This article presents the way in which culinary patterns become »external« elements of contemporary individual, social and collective identities of young Polish migration in Ireland. The table metaphorically becomes an element that helps to find oneself in a foreign reality of the host country.

Wysiłek spotkania z »Innym« jest podejmowany przez całe życie, na przykład w sytuacji migracji, która jest częściowym opuszczeniem jednej kultury i spotkaniem z drugą. Jednostka w sytuacji migracji konfrontuje w sobie tożsamość pochodzącą z kultury pierwotnej, ukształtowanej w kraju pochodzenia, z nowymi formami zachowań nabywanymi w nowym miejscu. Część dawnych wzorców, przede wszystkim związanych z kulturą jawną (język, obyczaje, sposoby spędzania czasu wolnego), a także częściowo z kulturą ukrytą (sposoby myślenia), ulega zmianie. Pewne treści dotyczące ukrytego wymiaru (wartości i postaw) pozostają jednak trwałym elementem emocjonalnych identyfikacji. Poczucie odrębności w nieznanym wcześniej środowisku wpływa na rodzaj posiłków wybieranych przez migrantów, a wzory kulinarne stają się elementem procesu lokalizacji w warunkach postępującego ujednolicenia kulturowego. Niniejszy artykuł przedstawia sposób, w jaki wzory kulinarne stają się elementami »zewnętrznymi« współczesnych tożsamości jednostkowych, społecznych i zbiorowych młodej polskiej migracji w Irlandii. Stół w sposób metaforyczny staje się elementem pomagającym odnaleźć się w obcej rzeczywistości kraju przyjmującego.