Optymalizacja rozmieszczenia znaków alfanumerycznych na klawiaturze komputera na przykładzie języka polskiego
Link do zdalnego zasobu
Dostęp z terminali w BG AGH
Data publikacji
Data publikacji (copyright)
Data prezentacji
Data obrony
Data nadania stopnia
Autorzy (rel.)
Inny tytuł
Typ zasobu:
książka, monografia, ebookWersja
Sygnatura:
Nr normy / patentu
Szczegóły wydania / pracy
Redaktorzy (rel.)
Promotorzy (rel.)
Recenzenci (rel.)
Projekt
Tytuł:Dyscyplina
Słowa kluczowe
Dyscyplina (2011-2018)
Specjalność
Klasyfikacja MKP
Abstrakt
Klawiatura, jako narzędzie służące do wprowadzania znaków, została po raz pierwszy wykorzystana w maszynach do pisania, gdzie efektem wciśnięcia klawisza było otrzymanie na kartce papieru wizualnej reprezentacji wybranego znaku. Wraz z rozwojem techniki znajdywano dla niej nowe zastosowania, na przykład używano jej do wprowadzania treści depesz, a później – jako jednego z narzędzi do pracy z maszyną cyfrową. Choć w budowie i funkcjonowaniu klawiatury zaszły ogromne zmiany, najpopularniejszy układ klawiatury, tzw. układ QWERTY, który opracowano w XIX wieku, pozostał niemal taki sam. Pomimo powstania wielu alternatywnych dla niego układów nie istnieje jeden przyjęty zbiór kryteriów służących optymalizacji rozmieszczenia znaków na klawiaturze, a autorzy najpopularniejszych układów podczas ich tworzenia uwzględniali najczęściej specyfikę języka angielskiego. W wyniku przeprowadzonych przez autora badań powstał model optymalizacji rozmieszczenia liter na klawiaturze oraz utworzony na jego podstawie układ PoLay, który jest zdecydowanie lepiej dostosowany do potrzeb użytkowników języka polskiego niż klawiatura QWERTY i znacznie poprawia szybkość i ergonomię pisania. Zdaniem autora zasadne byłoby rozpoczęcie dyskusji o możliwości zastąpienia klawiatury QWERTY układem, który będzie wygodniejszy dla osób piszących w języku polskim i bardziej efektywny.