Choroba Alzheimera jako przykład desynchronizacji funkcjonowania i zbiór neurokognitywnych wzorców stanowiących potencjalne źródło zasobów dla rozwoju sztucznej inteligencji

Abstract

The review article focuses on the potential development of Artificial Intelligence by extracting fixed patterns and regularities that enable the improvement and refinement of advanced analyses in the field of artificial neural network learning. Is conducted through the prism of the neurocognitive view of Alzheimer’s disease as a potential set of neurocognitive patterns constituting a potential source of resources for the development of artificial intelligence. It is closely related to encephalography, both used to detect pathological dementia changes, and the analysis of brain activity itself, showing the existence of repeated regularities. These patterns, analogic in the astrophysical Lagrandrean mapping analysis of the galaxy, seem to have the potential to develop Artificial Intelligence. Especially, following the idea of perceiving Alzheimer’s disease as a global functional desynchronisation, global neurodegenerative changes may provide potential resources that, through mathematical and algebraic transformations, to serve as a foundation for the development of Artificial Intelligence. Artykuł omawia możliwości potencjalnego rozwoju sztucznej inteligencji w wyniku wyszukiwania (za pomocą uczenia maszynowego, uczenia głębokiego oraz innych matematycznych obliczeń) stałych wzorców i prawidłowości, które umożliwiają usprawnienie i udoskonalenie zaawansowanych analiz w dziedzinie uczenia sztucznych sieci neuronowych. Narracja prowadzona jest przez pryzmat neurokognitywistycznego spojrzenia na chorobę Alzheimera jak na zbiór neurokognitywnych wzorców stanowiących potencjalne źródło zasobów dla rozwoju sztucznej inteligencji. Związane jest to ściśle z encefalografią, zarówno służącą do detekcji patologicznych zmian demencyjnych, jak i samej analizy aktywności mózgu wykazującej istnienie powtarzających się prawidłowości. Te powtarzające się wzorce, tak jak w przypadku astrofizycznych lagrandreowskich analiz umożliwiających mapowanie galaktyki, zdają się wykazywać potencjał do rozwoju sztucznej inteligencji. Ujmując chorobę Alzheimera jako desynchronizację ogólnego funkcjonowania i spoglądając wówczas na zmiany neurodegeneracyjne jako na potencjalne zasoby, które w wyniku matematycznych i algebraicznych przekształceń posłużyć mogą za płodne podłoże rozwoju sztucznej inteligencji.